اولین تعلیم رسمی پاپ لئون چهاردهم

پاپ لئون جانب فقرا را می‌گیرد

در نخستین تعلیم رسمی از جانب پاپ لئون چهاردهم آمده است: عشق به پول، واقعاً ریشه همه شرارت‌هاست.

در یک کنفرانس مطبوعاتی روز پنج‌شنبه (۹ اکتبر)، واتیکان «تعلیم رسمی » به‌روز او با عنوان «Dilexi Te» (من تو را دوست داشتم) را ارائه کرد. این توصیه نامه، به انتقاد از گسترش ثروت به زیان فقرای جهان می‌پردازد. «Dilexi Te» که اکنون بخشی از «Official Magisterium» یا تعلیم رسمی کلیسا محسوب می‌شود، دیدگاه صریحی در مورد اقتصاد جهانی دارد. این آموزه بهثروتمندان نخبه که در حبابی از رفاه و تجمل زندگی می‌کنند و تقریباً در دنیایی دیگر در مقایسه با مردم عادی به سر می‌برند اشاره می‌کند.

این انتقاد می‌تواند شامل ایلان ماسک نیز باشد که پاپ لئون پیش از این دستمزد تریلیون دلاری او را مورد انتقاد قرار داده بود. به گفته لئون، مشکل اینجاست که اولویت‌ها معکوس شده‌اند. درآمد مدیران عامل ۶۰۰ برابر کارگران است. بدتر آنکه ثروت به عنوان هدف هر انسان ارائه می‌شود.در کنفرانس مطبوعاتی روز پنج‌شنبه، گزارشگران واتیکانی پرسیدند که آیا این آموزه، هدفی معطوف به برخورد با مهاجران در ایالات متحده و الهیات رهایی‌بخش دارد.

کاردینال مایکل چرنی، مسئول امور مهاجران و حقوق بشر در کلیسای واتیکان، مسئولیت پاسخ به اکثر این پرسش‌ها را بر عهده گرفت. او که به زبان انگلیسی پاسخ می‌داد، بیان داد که اشتباه است اگر این متن را در چارچوبی سیاسی قرائت کنیم، بلکه باید آن را همان‌گونه که هست – یک تعلیم رسمی کلیسا با هدف کمک به کلیسا برای درک انجیل در پرتو رویدادهای جهانی – دریافت کرد.چرنی به‌ویژه در توصیف مشکل گناه ساختاری – شرارت‌هایی که همه اعضای جامعه در قبال آن‌ها مسئولیتی مشترک دارند – شفاف بود. او قاچاق بین‌المللی مواد مخدر را به عنوان نمونه‌ای ارائه داد که چگونه این پدیده به همه عرصه‌های زندگی شخصی و سیاسی نفوذ کرده و بار سنگین جرم و شرارت را بر دوش جهان می‌گذارد.آنچه در کنفرانس مطبوعاتی نادیده گرفته شد، تأیید لئون در توصیه نامه خود بر این واقعیت بود که زنان بار اصلی هر ضربه‌ای را که بر فقرا وارد می‌شود، متحمل می‌شوند. این سند که عمدتاً از پاپ فرانسیس نقل قول می‌کند، می‌خواند:

«فراموش نکنیم که "زنان در موقعیت‌های طرد، بدرفتاری و خشونت، مضاعف فقیر هستند، زیرا اغلب کمتر قادر به دفاع از حقوق خود هستند. با این حال، ما به طور مداوم شاهد نمونه‌های تحسین‌برانگیزی از تلاش روزمره در میان آنان برای دفاع و محافظت از خانواده‌های آسیب‌پذیرشان هستیم." اگرچه دگرگونی‌ها مهمی در برخی کشورها در جریان است، اما "سازمان‌دهی جوامع در سراسر جهان هنوز بسیار دور از آن است که به وضوح نشان دهد زنان از همان حیثیت و حقوق یکسان با مردان برخوردارند. ما با کلماتمان چیزی می‌گوییم، اما تصمیمات‌مان و واقعیت چیز دیگری را بیان می‌کنند."»

اما حال که لئون می‌کوشد انجیل را به جهان برساند، آیا نمی‌بیند که جهان، نحوه نگاه کلیسا به زنان را زیر سؤال می‌برد؟

چرنی تأکید کرد که «Dilexi Te» بخشی از تعلیم رسمی کلیسا است. اما کلیسا – جز با کلمات و انتصاب‌های مدیریتی – زنان را در کجا تأیید می‌کند؟ آیا وقتی لئون تأیید پاپ فرانسیس را تکرار می‌کند که «ما با کلماتمان چیزی می‌گوییم، اما تصمیمات‌مان و واقعیت چیز دیگری را بیان می‌کنند»، درباره کلیسا سخن نمی‌گوید؟ چرنی گفت: «دنیا به طرز منحوسی سازمان‌یافته است.» می‌توان افزود که کلیسا نیز به همین ترتیب سازمان‌یافته است.
همانطور که چرنی نیز گفته است: «بگذار هر که گوش شنوا دارد، بشنود.»