مارتین لوتر

مارتین لوتر

آمرزیدگی در نگاه لوتر

لوتر در آغاز پیش شرط آمرزیدگی را عملی بشری میدانست، یعنی چیزی که فرد گناهکار باید قبل از آمرزیدگی انجام دهد. لوتر در ضمن مطالعه ی آثار آگوستین، بیش از پیش متقاعد شد که این امر ناممکن است و لذا عدالت خدا را عدالتی مجازات کننده تفسیر میکرد. اما او به دیدگاه جدیدی پی برد: خدا خودش این پیش شرط را محقق می کند و با لطف و محبت تمام آنچه را گناهکاران برای آمرزیده شدن بدان نیاز دارند، به آنها میدهد.
ذکر مثالی (که لوتر از آن استفاده نکرده است) کمک میکند که اختلاف بین این دو رویکرد آشکار شود.
فرض کنیم که شما در زندان گرفتار شده اید و به شرطی آزاد میشوید که جریمه ی سنگینی پرداخت کنید. وعده، وعدهای واقعی است و به محض اینکه شما بتوانید این پیش شرط را محقق کنید، به وعده عمل خواهد شد. همانطور که پیش از این اشاره کردیم، پلاگیوس به این پیشفرض، که لوتر نیز در ابتدا تا حدودی بدان پایبند بود، اعتقاد داشت که شما پول مورد نیاز را دارید و در جایی پنهان کرده اید. از آنجا که آزادی شما بسیار باارزش است، شما پیشنهاد معامله میدهید و در نتیجه جریمه میپردازید. مادام که منابع مورد نیاز را در اختیار دارید ، هیچ مشکلی وجود ندارد.
اما لوتر به طور روزافزونی با دیدگاه آگوستین _ مبنی بر اینکه انسان گناهکار اصلا منابع مورد نیاز برای تحقق این پیش شرط را در اختیار ندارد_ هم عقیده شد. به مثال خودمان برمیگردیم. آگوستین و لوتر این فرضیه را پذیرفته بودند که شما پول مورد نیاز را ندارید و در نتیجه، وعده ی آزادی سود چندانی به حال شما ندارد. بنابراین، به عقیده ی آگوستین و لوتر، بشارت انجیل این است که پول مورد نیاز برای خرید آزادیتان به شما داده شده است. به عبارت دیگر، این پیش شرط را شخص دیگری به جای شما محقق کرده است.
✅درسنامه ی الهیات مسیحی، الیستر مک گراث، ص 697